jueves, 29 de abril de 2010

O meu tesouro vivo

O meu tesouro vivo máis grande sen pensalo é meu avó. Sempre está ahi o teu lado. Fai 18 anos que tivo a súa primeira neta. Chamóuna coma él quiso meus pais deixáronlle, e así lle quedou o sue nome: Rebeca miña irmá maior. 5 anos máis tarde nacín eu, pero está vez o nome elexiuno a miña irmá.Todolos días cando eramos pequenas ibamos a súa casa, porque meu pai tiña que traballar e miña nai soía estar ocupada, pero outros nos deixaba porque o meu avó encantáballe xogar coas súas netas favoritas, tamén porque daqueles tempos eramos as súas únicas netas. A medida que ibamos crecendo quedabamos na súa casa a durmir polas festas de San Pedro da Ramallosa. En fin de ano xunto coa familia vemos o lonxe os fogos artificiais. Lévome moi ben cos meus tios sobre todo agora que temos que estar máis xuntos máis ca nunca xa que unha terceira neta naceu, e a miña tia vaise casar.

1 comentario: