A NENA QUE NON SABÍA O QUE É PAZ

A vida, é o peor que lle pode pasar a calqueira persoa.Nacer sen un sentido, a vista. Nunca puiden ver a miña familia, amig@s animais...A prendín a andar aos 6 anos cando sabía comprender o médico e os meus pais explicarme como poder facelo.Os meus libros de texto son especialmente fabricados para as persoas co mesmo que teño eu. Chamáronme Paz. Encántame pasear co meu bastón, asta que cumprín os 12 anos, ahí comezou unha nova vida para min. No meu cumpreanos os meus pais regaláronme unha cadeliña.Eu chameina igual ca min, porque asói cando me chamaran ela iría cara a persoa. Os mestres decíanme que Paz non podía pasar para as clases, porque distraía o resto dos compañeir@s.Aínda que non vexo nada, teño moitos amigos eles describenme como son as cousas.Un día preguntéille a miña mellor amiga:
-Marisa, como é Paz?
-É un ser vivo,ten 4 patas,e branca con pintas, está domesticada para axudarche.
-Non refírome a como é por dentro, ti xa me entendes.
-Xa Paz, pero non e tan doado a túa cadela non faala como ti xa sabes.
-Ah por certo que me decías antes de como era un can?
-Xa cho díxen...
-Aver se me entero,un can é unha ser vivo co catro patas domesticable?
-Sí, ves así vas polo bo camiño.
-Sí claro polo bo camiño dis, amiga ti cres que decíndome iso o vou saber, eu me imaxino pois un gato,un mono... ou calqueira outro animal con catro patas.
-Pois sera mellor que llo preguntes a unha persoa máis lista ca min, adeus.
O chegar a casa busquei nos meus libros àra persoas cegas.Foi inútil,aparte tardei 2 horas só para leer unhas 3 páxinas.
Chamoume Marisa para ir a biblioteca.Pero aínda asi non encontramos nada.
Estaab no meu cuarto pensando xa que me esperaría de ahora endiante cando soou o teléfono.
Mama dende a cociña gritou de alegría o parecer había unha operación para persoas que xa habían nacido coa discapacidade puderan ver por primeira vez.Tivemos que viaxar moito pero valeu a pena.Por fin puiden ver de verdade sen imaxinalo. E mirei a miña cadela, e supen como era.Agora que xa son maior escribo libros para persoas como eu fun, para que se fagan unha idea fixa do que pode ser calquer animal,obxeto,comida...


FIN