FURIA, O CABALO QUE QUERÍA SER EGUA.

Esta historia comezou cando só tiañ 12 anos. Pensaba que era filla única pero me equivicaba.O primer día de clases de montar a cabalo, a coñecín.
-Quen es ti?
-Non quen es ti, por que te pareces tanto a min?
-So ahi unha resposta que 100% sexa real, que nos sexamos xemelas.
-Non pode ser, a ningunha das dúas nos dixeron que tiñamos unha irmá.
-MIra este é o meu pai.
-Mira a miña nai.
-Non tes pai?
-Non miña nai sempre me dí que só a teño a ela.
-O mesmo dí o meu pai.
-Por certo eu chámome Anabel, e ti?
-Eu son Marisa, gustaríame mogollon conocer o meu pai.
-E eu a miña nai.
-Xa sei e se eu son ti, e ti eres eu?
-Vale, veña cambiémonos, pero teraste que cortar o pelo coma min.
Nos viñeron a buscar os nosos pais, solo tiñamos 2 días para coñecelos.
-Cariño, cortáches o pelo?
-Si, colgeui clases e fun cortalo.
Aquel era o meu pai, co que sempre había soñado.
Mentres tanto:
-Vamos que chegamos tarde a clases de piano.
-Deus eu iso non sei tocalo-pensaba para min.
Cando chegamos mama tiña o seu coche aparcado, e o noso parou detrás do dela, agora todo se ía descubrir.
-Bueno vemos que xa vos coñecedes.
-Si, cando no lo ibades contar.
-Hoxe, pero como xa miramos que vos coñecedes...
-Parecedesvos a un conto infantil da nosa infancia"Furia, o cabalo que quería ser egua" neste caso Anabel quere ser Marisa,e Marisa quere ser Anabel, jajajaja.
Mama e papa volvéronse casar por segunda vez, e agora somos o dúo de "Furia, o cabalo que quería ser egua".