A MIÑA GATA BRANCA

Fai algunhas semans que paseando pola rúa, encontreime cunha caixa misteriosa. Abrina e alí estaba ela, unha gata branca, pequena miañando seguido, smepre quixen ter unha gata branca, así que sen pensalo dúas veces, collina e leveina para casa. Cando verdadeirame nte o pensei dúas veces é cando estaba diante da porta, pensaba para min:
-Kenia fisechela boa,agora donde vai durmir? Vaille gustar a mama?
Nese momento unha voz fina salía do garaxe.
Kenya cariño, vou saír un momento, pórtate ben, chao.
-Chao mama!
Entrei na casa a toda velocidade, e foi mala sorte, que me encontrei con Sabela no pasillo, para entrar no meu cuarto.
-Kenya, iso é un gato?
-Cala, e entra no meu cuarto, en silencio.
Ela detrás miña coa boca pechada seguíume.Sabela ten sete anos, está en 1º de primaria, e é unha cheiricas.
-Sabela, como lle digas algo da gata a mama, eu dígolle a ela quen lle rompeu o xarrón que lle regalou a avoa.
-Vale irmá, eu non lle digo nada, pero tampouco tiña pensarllo decirllo gústanme os gatos.
-Si vale será o noso segredo, ala chao.
Na parde ahi un trozo para afora e alí podía gardar cousas, metín a Branca porque por alí cerca o calor da cheminea subía e daba moito calor, así se mantería quentiña. Fíxen os deberes mentres ela durmía ata que interrumpiu o silencio.

-Kenya, podo entrar?
-Si, pasa que queres?
-Tróuxenche algo para beber para a gatiña é leite díxome ensinandome a cunca.
-Agora está durmindo, Sabela fasme un favor.
-Si, pero e que vas saír?
-Sí, teño que ir a biblioteca, a coller un libro, cúidama por favor.
-Si, podes ir tranquila.
Cando collín o libro e marchaba para casa despois da biblioteca, mama encontróume e levoume para casa.Mentres,na casa casa, Sabela deíxaba saír da garida a gata. E cando chegamos, co medo a que lle botara bronca meteuna rápido na garida edixando a porta mal cerrada.Xa era de noite porque miña nai falou cunhas amigas no camiño e se nos pasou a tarde voando.
-Kenya deixa o libro e o abrigo, que agora mesmo vamos cear, déixao no salón.
Cando me dispoñía a cear unha cousa peluda, fíxome coxegas debaixo da mesa. Fíxome moitas coxegas tantas que a sopa que tiña na boca aterrizou no centro da mesa.
-Kenya que fas? Para de facer parvadas e deixa de facerme cosquillas nas pernas.
Branca estaba debaixo da mesa, facéndolle coxegas a todas as persoas presentes.
-Ahhh!!!
Mama botouse a berrar e cando pensaba que todo se me viña enriba dixo:
-Mira que bonita deveu de entrar da rúa.
-Que bonita, podíamonola quedar non cres cariño.
Con estas últimas palabras de papa nos quedamos con Blanca, e nunca xamais a verda saldra a luz.